تاریخچه هندوستان

كشور پهناور هند، در جنوب قاره آسيا واقع گرديده است. از اين كشور در زبان فارسي تحت عنوان، « هند يا هندوستان» در زبان انگليسي، «اينديا» (INDIA) و در زبان سانسكريت «بهارت ورشا» (bharatvarsha) ياد مي گردد. كشور هند به صورت شبه جزيره اي مثلثي شكل است كه قاعده آن به شمال كوه هاي هيماليا، ضلع شرقي آن به خليج بنگال و ضلع غربي آن به درياي عمان و رأس آن در جنوب، به اقيانوس هند منتهي مي گردد. اين كشور از شمال غربي به پاكستان، از شمال به چين، بوتان، نپال و تبت، از شرق به ميانمار (برمه سابق) و از جنوب و جنوب غربي به اقيانوس هند منتهي مي گردد. كشور بنگلادش، كه در منتهي اليه جنوب شرقي هند واقع گرديده از كليه جوانب توسط كشور هند احاطه شده و تنها در شرق، مرز بسيار كوچكي با ميانمار دارد. كشور هند در جنوب، از طريق تنگه پاكبا با كشور سريلانكا(سيلان سابق) همسايه است. وسعت اين كشور (به استثناي مناطقي از كشمير كه در اختيار پاكستان و چين ات) بر 596،165،3 كيلومترمربع بالغ مي گردد. مطابق سرشماري سال 2001 جمعيت كشور يك ميليارد و بيست و هفت ميليون نفر بالغ مي گردد. زبان رسمي كشور هند «هندي» با خط ديوانگيري است كه 30% جمعيت هند با آن تكلم مي كنند. با اين حال مطابق قانون اساسي كشور، 16 زبان ديگر از قبيل آسامي، بنگالي، گجراتي، كانارايي، كشميري، كوكاني، مالايالم، ماني پوري، نپالي، اوريا، پنجابي، سانسكريت، سندي، تاميل، تيلگو و اردو نيز به رسميت شناخته است. زبان انگليسي از سال ها پيش از استقلال كشور زبان اداري و رسمي بوده و طبق توافقات به عمل آمده پس از استقلال (1947) نيز به عنوان زبان اداري باقي ماند. در حال حاضر، كل آموزش عالي و قسمت اعظم مكاتبات اداري اين كشور به زبان انگليسي صورت مي گيرد.